Inked Onsen JPN
ไทย

เกร็ดเที่ยวญี่ปุ่น

โกะและโชงิ: สองเกมกระดานยอดนิยมของญี่ปุ่น

หมากสีดำขาวบนตาราง และตัวหมากห้าเหลี่ยมที่กินแล้วนำกลับมาวางใหม่ได้ คู่มือสำหรับนักเดินทางเกี่ยวกับประวัติและกติกาพื้นฐานของโกะและโชงิ พร้อมสถานที่ไปชมหรือลองเล่น

กระดานโกะไม้ที่มีหมากสีดำและขาว วางข้างกระดานโชงิที่มีตัวหมากไม้ห้าเหลี่ยม

ถ้าเดินผ่านศูนย์ชุมชน เลานจ์ในออนเซ็น หรือทีวีที่กำลังถ่ายทอดรายการเงียบ ๆ ยาวสองชั่วโมง คุณอาจเห็นผู้คนก้มหน้าอยู่เหนือกระดานไม้หนา ๆ ญี่ปุ่นมีเกมวางแผนคลาสสิกอยู่สองเกม คือ โกะ (, igo) ที่เล่นด้วยหมากสีดำและขาว และ โชงิ () ญาติของหมากรุกสากล ทั้งสองเกมมีนักเล่นอาชีพ มีรายการชิงตำแหน่งที่หนังสือพิมพ์เป็นผู้สนับสนุน และมีแฟน ๆ ทุกวัย คุณไม่จำเป็นต้องเล่นเก่งก็สนุกได้ แต่ถ้ารู้พื้นฐานไว้ การชมการแข่งขัน นิทรรศการในพิพิธภัณฑ์ หรือกระดานในเรียวกังก็จะน่าสนใจขึ้นมาก

โกะ: ประวัติโดยย่อ

โกะถือกำเนิดในจีนโบราณ และเดินทางผ่านแผ่นดินใหญ่มาถึงญี่ปุ่นเมื่อกว่าพันปีก่อน ราวศตวรรษที่ 7 ก็มีการเล่นกันในราชสำนักแล้ว และกระดานโกะจากศตวรรษที่ 8 ยังคงหลงเหลืออยู่ในคลังสมบัติโชโซอินที่นารา ใน ตำนานเก็นจิ ก็มีฉากที่นางในราชสำนักเล่นโกะกัน

ในสมัยเอโดะ (1603–1868) รัฐบาลโชกุนให้การสนับสนุนสำนักโกะอย่างเป็นทางการ ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือสำนัก ฮงอินโบ () นักเล่นของสำนักเหล่านี้แข่งขันกันต่อหน้าโชกุน และชื่อฮงอินโบก็ยังคงสืบทอดมาจนถึงปัจจุบันในฐานะหนึ่งในตำแหน่งนักเล่นอาชีพสูงสุดของญี่ปุ่น นักเล่นอาชีพชาวญี่ปุ่นยุคปัจจุบันสังกัด นิฮงคิอิน () หรือ คันไซคิอิน ()

โชงิ: ประวัติโดยย่อ

โชงิอยู่ในตระกูลเกมเดียวกับหมากรุกสากล ซึ่งเชื่อกันว่าสืบเชื้อสายมาจากเกมโบราณของอินเดีย ยังมีการถกเถียงกันอยู่ว่าโชงิมาถึงญี่ปุ่นได้อย่างไร แต่รูปแบบยุคแรกก็มีการเล่นกันแล้วในสมัยเฮอัน และเกมสมัยใหม่บนกระดาน 9×9 ก็เป็นรูปเป็นร่างราวศตวรรษที่ 16 เช่นเดียวกับโกะ โชงิได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นทางการในสมัยเอโดะ โดยมีตระกูลที่สืบทอดตำแหน่ง เมจิน ( “ปรมาจารย์”)

สิ่งที่ทำให้โชงิไม่เหมือนใครคือ กติกาการวางหมาก (drop) ตัวหมากที่ถูกกินจะเปลี่ยนฝั่ง และฝ่ายที่กินได้สามารถนำกลับมาวางบนกระดานได้ ตัวหมากแบนและเป็นรูปห้าเหลี่ยม สีเดียวกันทั้งสองฝ่าย ทิศทางที่ตัวหมากหันไปจะบอกว่าเป็นของใคร ทำให้เกมโชงิดุเดือดและพลิกผันได้จนถึงตาสุดท้าย

ปัจจุบันวงการโชงิดูแลโดย สมาคมโชงิแห่งญี่ปุ่น () ดาวเด่นที่สุดคือ ฟุจิอิ โซตะ () ซึ่งกลายเป็นนักเล่นอาชีพตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นตอนต้น และต่อมาก็ครองตำแหน่งใหญ่ทั้งแปดตำแหน่งพร้อมกัน ซึ่งไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน เกมของเขาเป็นข่าวระดับประเทศ แม้แต่อาหารกลางวันที่เขาสั่งระหว่างแข่งก็ยังขึ้นพาดหัวข่าว

ยุค AI

ปัจจุบันคอมพิวเตอร์เล่นทั้งสองเกมเก่งกว่ามนุษย์คนใด ในวงการโกะ ชัยชนะของ AlphaGo เหนือนักเล่นอาชีพระดับท็อปอย่างอีเซดลในปี 2016 สร้างความตกตะลึงไปทั่วโลก และโปรแกรมโชงิก็แซงหน้านักเล่นอาชีพที่เก่งที่สุดในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน แทนที่จะทำให้เกมตาย AI กลับเปลี่ยนวิธีการศึกษาเกม นักเล่นอาชีพฝึกซ้อมกับเอนจิน และการถ่ายทอดสดก็แสดงแถบประเมินผล ทำให้แม้แต่มือใหม่ก็ติดตามได้ว่าใครกำลังนำ

วิธีเล่นโกะ

โกะเล่นบนตารางเส้น 19×19 (กระดาน 9×9 และ 13×13 ใช้สำหรับมือใหม่และเกมสั้น)

  1. วางหมาก ฝ่ายดำเดินก่อน จากนั้นผลัดกันวางหมากทีละเม็ดบนจุดตัดที่ว่าง หมากที่วางแล้วจะไม่เคลื่อนที่อีก
  2. กินโดยการล้อม จุดว่างที่อยู่ติดกับหมากหรือกลุ่มหมากที่เชื่อมกันโดยตรงคือ ลมหายใจ ( หรือ dame) เมื่อฝ่ายตรงข้ามเติมลมหายใจสุดท้ายจนเต็ม กลุ่มหมากทั้งกลุ่มจะถูกกินและนำออกจากกระดาน
  3. สร้างพื้นที่ เป้าหมายคือล้อมพื้นที่ว่างให้ได้มากกว่าฝ่ายตรงข้าม เมื่อจบเกมจะนับจุดว่างที่คุณล้อมไว้บวกกับหมากที่กินได้ (ตามกติกาญี่ปุ่น)
  4. โค () หากหมากเม็ดหนึ่งกินหมากเม็ดเดียว และตำแหน่งอาจพลิกกลับไปกลับมาได้ไม่รู้จบ ฝ่ายที่เสียหมากต้องไปเดินที่อื่นก่อนหนึ่งตา แล้วจึงกินคืนได้
  5. โคมิ () เนื่องจากฝ่ายดำได้เปรียบจากการเดินก่อน ฝ่ายขาวจึงได้แต้มโบนัส ปกติคือ 6.5 แต้มตามกติกาญี่ปุ่น ครึ่งแต้มนั้นมีไว้ป้องกันการเสมอ

เกมจบเมื่อทั้งสองฝ่ายผ่าน (pass) กติกาเรียนได้ในห้านาที แต่ต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อเชี่ยวชาญ

วิธีเล่นโชงิ

ตำแหน่งเริ่มต้นของโชงิ โดยตัวหมากแต่ละตัวมีชื่อกำกับไว้
ตำแหน่งเริ่มต้น ตัวหมากของคุณหันออกจากตัวคุณ ส่วนของฝ่ายตรงข้ามหันเข้าหาคุณ ตัวหมากแต่ละตัวมีชื่อกำกับไว้ เช่น 王将 (ขุน) และ 飛車 (เรือ)

โชงิเล่นบนกระดาน 9×9 แต่ละฝ่ายเริ่มต้นด้วยหมาก 20 ตัว เป้าหมายคือ รุกจนขุนของฝ่ายตรงข้าม ตัวหมากเขียนด้วยคันจิ การจำตัวอักษรไว้สักสองสามตัวจึงช่วยได้

ตัวหมาก คันจิ การเดิน เลื่อนขั้นเป็น
ขุน หนึ่งช่องในทุกทิศทาง —
เรือ เดินตรงกี่ช่องก็ได้ (หน้า หลัง ข้าง) มังกร : เรือ + เดินทแยงหนึ่งช่อง
บิชอป เดินทแยงกี่ช่องก็ได้ ม้ามังกร : บิชอป + เดินตรงหนึ่งช่อง
ขุนพลทอง หนึ่งช่องตรง ๆ หรือทแยงไปข้างหน้า (ไม่ทแยงถอยหลัง) ไม่เลื่อนขั้น
ขุนพลเงิน หนึ่งช่องทแยง หรือตรงไปข้างหน้า เดินแบบขุนพลทอง
ม้า กระโดดไปข้างหน้าสองช่องและไปด้านข้างหนึ่งช่อง ไปข้างหน้าเท่านั้น เดินแบบขุนพลทอง
หอก เดินตรงไปข้างหน้ากี่ช่องก็ได้ เดินแบบขุนพลทอง
เบี้ย หนึ่งช่องไปข้างหน้า (กินไปข้างหน้าด้วย) โทคิน : เดินแบบขุนพลทอง

การเลื่อนขั้น สามแถวสุดท้ายฝั่งฝ่ายตรงข้ามคือ เขตเลื่อนขั้น เมื่อตัวหมากเดินเข้า ออก หรือภายในเขตนี้ คุณสามารถพลิกตัวหมากเป็นด้านที่เลื่อนขั้นแล้วได้ จะเลื่อนหรือไม่ก็ได้ ยกเว้นกรณีที่ตัวหมากที่ไม่เลื่อนขั้นจะไม่สามารถเดินได้อีก (เบี้ยหรือหอกในแถวสุดท้าย หรือม้าในสองแถวสุดท้าย)

การวางหมาก แทนที่จะเดิน คุณสามารถนำตัวหมากที่กินมาได้ไปวางบนช่องว่างใดก็ได้ในฐานะหมากของคุณ ตัวหมากที่วางลงจะอยู่ในสถานะยังไม่เลื่อนขั้นเสมอ

ท่าต้องห้ามหลัก ๆ

  • เบี้ยสองตัวในแถวเดียวกัน (, nifu) ห้ามมีเบี้ยที่ยังไม่เลื่อนขั้นสองตัวในคอลัมน์เดียวกัน แม้แต่นักเล่นอาชีพก็ยังแพ้ด้วยเหตุนี้บ้างเป็นครั้งคราว
  • วางเบี้ยรุกจน (, uchifuzume) ห้ามรุกจนด้วยการวางเบี้ย แต่การรุกจนด้วยเบี้ยที่เดินไปที่ช่องนั้นทำได้
  • ตัวหมากตาย ห้ามวางตัวหมากในที่ที่มันจะเดินต่อไม่ได้เลย เช่น เบี้ยในแถวสุดท้าย
  • การวนซ้ำไม่รู้จบ (, sennichite) หากตำแหน่งเดิมเกิดซ้ำสี่ครั้ง จะเริ่มเกมใหม่ตั้งแต่ต้นโดยสลับฝ่าย ข้อยกเว้นคือการรุกต่อเนื่อง ฝ่ายที่รุกทุกตาจะแพ้
  • ขอเดินใหม่ (, matta) ไม่ใช่กติกาในเกมแบบลำลอง แต่การขอยกเลิกตาเดินถือว่าเสียมารยาท เมื่อมือปล่อยจากตัวหมากแล้ว ตานั้นถือว่าเดินแล้ว

สถานที่ชมหรือเล่นสำหรับนักเดินทาง

  • นิฮงคิอิน โตเกียว สำนักงานใหญ่ของสมาคมโกะอยู่ที่ อิจิงายะ มีการจัดแข่งขันระดับอาชีพ และมีพื้นที่ให้มือสมัครเล่นเล่น เช็กเวลาเปิดปัจจุบันและกิจกรรมภาษาอังกฤษได้ที่เว็บไซต์ทางการ
  • คันไซคิอิน โอซาก้า สมาคมโกะของญี่ปุ่นฝั่งตะวันตก และเป็นฐานสำหรับการเล่นทั้งระดับอาชีพและสมัครเล่น
  • โชงิไคคัง โตเกียว บ้านของสมาคมโชงิแห่งญี่ปุ่นที่ เซ็นดางายะ มีโดโจโชงิสาธารณะ และร้านขายกระดาน ตัวหมาก และพัดที่มีลายเซ็นนักเล่นอาชีพ
  • ร้านโกะและโชงิ ทั่วญี่ปุ่นมี (gokaisho ร้านโกะ) และ (shogi dōjō) เล็ก ๆ คุณจ่ายค่าเข้า แล้วพนักงานจะจับคู่ให้เล่นกับคนที่ฝีมือใกล้เคียงกัน พนักงานที่พูดภาษาอังกฤษได้มีไม่มาก แต่กระดานแทบไม่ต้องแปล แค่บอกว่าเป็นมือใหม่ (, shoshinsha desu) ก็ช่วยได้มาก
  • ออนไลน์ เว็บไซต์และแอปอย่าง OGS หรือ KGS สำหรับโกะ และ 81Dojo หรือ Lishogi สำหรับโชงิ มีอินเทอร์เฟซภาษาอังกฤษ เป็นวิธีที่ดีในการฝึกก่อนเดินทาง
  • เรียวกังออนเซ็น ตามธรรมเนียม การแข่งขันชิงตำแหน่งใหญ่ ๆ จะจัดขึ้นสองวันที่เรียวกังและโรงแรมออนเซ็นชื่อดัง และเรียวกังบางแห่งก็ภูมิใจจัดแสดงกระดานที่ใช้แข่ง เลานจ์ของเรียวกังหลายแห่งยังมีชุดโกะหรือโชงิไว้ให้แขกเล่น ถามที่เคาน์เตอร์หน้า แล้วใช้เวลาค่ำคืนเงียบ ๆ ในชุดยูกาตะกับเกมสักตา

มารยาทข้างกระดาน

ทั้งสองเกมเริ่มและจบด้วยการโค้งคำนับ ประโยคที่ใช้สั้น ๆ และคุ้มค่าที่จะจำไว้

เมื่อไร พูดว่า ความหมาย
ก่อนเริ่มเกม (onegai shimasu) “ขอเล่นด้วยนะ”
ตอนยอมแพ้ (mairimashita) “ยอมแพ้แล้ว”
หลังจบเกม (arigatō gozaimashita) “ขอบคุณสำหรับเกม”
  • การยอมแพ้คือวิธีจบเกมตามปกติ เมื่อเห็นชัดว่าแพ้แน่แล้ว ให้โค้งเล็กน้อยแล้วพูดว่า การเล่นต่อไปจนตาสุดท้ายในสถานการณ์ที่หมดหวังถือว่าไม่สง่างามเท่าการยอมแพ้ และการยอมแพ้อย่างสะอาดจะได้รับความเคารพ
  • หลังจบเกม ผู้เล่นมักเล่นทวนเกมด้วยกันเพื่อพูดคุยวิเคราะห์ (, kansōsen) ถ้าฝ่ายตรงข้ามชวน นั่นคือบทเรียนฟรีที่ดีที่สุดที่คุณจะได้รับ
  • ที่ชมรมให้ดูอย่างเงียบ ๆ อย่าชี้ที่กระดานหรือวิจารณ์เกมของคนอื่น